Tesse's blik op de wereld

duurzaamheid, mens, maatschappij, nieuws, reizen, trends, religie


Een reactie plaatsen

Zelf duurzame energie opwekken: hoe origineel kan je zijn?

Bijna iedereen weet wel dat je door middel van zonnepanelen en windmolens duurzame energie kunnen opwekken. Ook al hoor je er nog zo veel over en wordt iedereen aangespoord om over te stappen naar groene energie, het percentage energieverbruik uit duurzame bronnen lag in 2009 maar op 3,8 %. De berekening over 2010 zal waarschijnlijk op 9% uitkomen. Er is weliswaar sprake van een stijgende lijn, maar het kan beter. Het doel van de overheid is dat in 2020 14% van de energie uit duurzame bronnen komt.

Er worden steeds meer nieuwe en originele oplossingen bedacht voor het opwekken van energie anders dan uit fossiele brandstoffen. Zo kan er zelfs energie opgewekt worden uit het slib in rioolwaterzuiveringsinstallaties. Door het vergisten van het slib ontstaat er biogas. Dit biogas wordt verbrand en zo omgezet in elektriciteit en warmte.

Je kunt zelf ook een handje helpen bij het opwekken van energie. Hieronder een top vijf van originele uitvindingen:

1.Je eigen windmolen in de achtertuin
De windmolen kan je hele huis van energie voorzien. Gelukkig is ie wel een stuk kleiner dan de doorsnee windmolen.

2.Energie opwekken met de draaideur
Een aantal ondernemingen maakt gebruik van een energie opwekkende draaideur. Wanneer de deur draait als je er doorheen loopt, wordt er door middel van een generator energie opgewekt. Dus als je bij het naar binnen of naar buiten gaan een paar rondjes extra doet, ben je goed bezig.

3.De laptoptas op zonne-energie
De tas heeft aan de voorkant een klein zonnepaneel. Je laptop kan je aansluiten op de tas en laadt op die manier in vijf uur op. Naast dat het functioneel is, is het gelijk een goed excuus om tijdens je lunchpauze wat langer buiten te blijven. Want wie kan er nou nee zeggen tegen een dergelijke milieubewuste actie?

4.Een buitenlamp voor op je balkon die werkt op windenergie
Boven de lamp hangt een kleine propeller die door de wind wordt aangedreven. Draait de propeller, dan gaat de LED lamp branden. Hoe hoger je woont, hoe beter.

5.Een USB stick die tegelijkertijd een oplaadbare batterij is.
Wanneer de USB stick in je computer zit, laadt de batterij op. Heb je een batterij nodig, dan heb je die ook altijd op zak. Handig toch?

Zo zijn er nog tal van andere goede en gekke uitvindingen.
Ben je zelf nog opvallende manieren tegen gekomen of heb je suggesties? Laat het me vooral weten.


1 reactie

Herinneringen aan het reizen

Vrijheid, het gevoel van avontuur en nieuwe dingen ervaren zijn voor mij de beste aspecten van het reizen. Doen wat je wilt wanneer je wilt. ’s Ochtends opstaan zonder plan, ronddwalen in een onbekende stad en zo de beste plekken ontdekken of een mooie tocht door de natuur.

Daar kan ik zo van genieten. Ik wou dat ik elke dag op een dergelijke manier zou kunnen doorbrengen en dat de indrukken en het gevoel van zo een geweldige ervaring voor altijd voort blijven duren. Ik wou dat de herinneringen hieraan nooit zouden vervagen. Ik weet dat dit uiteindelijk toch wel gaat gebeuren en dat ik weer terug moet gaan naar het ‘normale’ routineuze leven. Het gevoel en de herinnering zullen helaas wel degelijk verminderen.

Zo nu en dan komt de herinnering weer even boven en herleef ik het moment weer. Ik wens dan dat ik terug kon gaan naar die plek op dat specifieke tijdstip. Ik verlang dan weer naar zo een ervaring, wens dat ik het toen meer gewaardeerd had en me meer bewust was geweest van de uitzonderlijke positie waarin ik mij bevond. Want hoe vaak beklim ik nu een berg of ben ik aan het relaxen onder een kokosnoten boom aan het strand?

Tijdens mijn reizen probeer ik hieraan aan te blijven denken en alles zoveel mogelijk in me op te nemen. Mijn zintuigen zet ik open en probeer de omgeving, kleuren, geuren en geluiden als een spons in me op te zuigen. Ik rek het moment zo lang mogelijk in de hoop dat de herinnering eraan dan langer helder zal blijven.

Wellicht tevergeefs. Het leven gaat nu eenmaal om momenten die voorbij gaan en de tijdelijkheid der dingen. Proberen om vast te blijven houden aan dat wat toch ophoudt te bestaan is nutteloos. Maar soms hoop ik dat het onvermijdelijke einde niet komt. Gelukkig heb ik mijn reisdagboeken en ontelbare foto’s als geheugensteuntjes. Zo af en toe waan ik mij dan ook weer terug op die speciale plek.

Vlak voor zonsondergang ergens in West Australië


Een reactie plaatsen

Hebzucht leidt tot tekorten

51.5 procent van de honden en katten in de Verenigde Staten heeft overgewicht. Dit blijkt uit een onderzoek van de Association for the Prevention of Pet Obesity uit 2009. Net als bij mensen leidt overgewicht bij dieren tot allerlei (gezondheids-)klachten. Er zijn honden met een te hoog cholesterolgehalte en katten die vanwege hun toegenomen omvang niet meer door het kattenluikje passen. Die arme beestjes zouden nu eigenlijk massaal op dieet moeten.

De eerste gedachte die in mij opkwam toen ik over dit onderzoek hoorde was de vraag: Hoe kan het dat er huisdieren met vetzucht zijn, terwijl er in andere landen sprake is van een voedselcrisis en er mensen omkomen van de honger? De waanzin is dat de gemiddelde Amerikaanse kat is dikker dan de gemiddelde Soedanees.

Het is niet mijn idee om nu de overtollige blikken Whiskas naar landen met een voedseltekort te sturen. In Nederland geven we al jaarlijks miljoenen uit aan ontwikkelingshulp en voor elke zielenpoot wordt er wel een belangenorganisatie opgericht. Het probleem is niet dat we te weinig geven, maar eerder dat we teveel nemen.

En laten we eerlijk zijn, we hebben teveel en we willen alleen maar meer. Volgens de berekening van de Ecologische Voetafdruk gebruikt de gemiddelde Nederlander 4,4 hectare land terwijl er wereldwijd maar 2,1 hectare per persoon beschikbaar is (bron: duurzaamnieuws.nl). Wat we niet meer gebruiken gooien we bij de vuilnis. We doneren onze spullen aan een goed doel om ons zo minder schuldig te voelen over onze wegwerpmentaliteit. Zo gooien we zakken vol goede kleding in de recyclebak waarna we gelijk naar het winkelcentrum rennen om nieuwe kleren te kopen. Eten dat we niet meer opkunnen en bederft, moeten we weggooien, omdat we die aanbieding voor twee halen één betalen echt niet kon laten staan. Allemaal uit pure hebzucht, om even die tijdelijke rush te krijgen van een nieuwe aankoop of een goede deal.

We hebben het idee dat individuele hebzucht verder geen effect heeft op anderen. Ghandi zei hier echter het volgende over: “Er is genoeg voor iedereen in de wereld, maar er is niet genoeg voor hebzucht.” Religieus leider Srila Prabhupada zei ook: “One should accept only the things which are set aside by the Lord as his quota”.

Bepaalde mensen komen dus tekort, doordat anderen teveel hebben. Geen enkele actie is zonder gevolg. Vanuit dat oogpunt klinkt het ook logisch dat wanneer wij overconsumeren, iemand anders daar hoe dan ook de dupe van wordt. Onze spullen en voedsel moeten immers toch ergens vandaan komen.

Een onbehaaglijk gevoel bekruipt me; een schuldgevoel, en ik denk dat ik hierin niet de enige ben. Want we doen er allemaal net zo hard aan mee. Ons bewust zijn van onze acties zou een eerste stap in de goede richting zijn. Ons dus meer bewust zijn van wat we verbruiken, weggooien en kopen. Die verspilzucht gewoon gaan aanpakken. Aan het einde van de maand houden we zelfs geld over. Dat kan dan weer uitgegeven worden aan een duurzaam of biologisch product.

Laten we dit met zijn allen doen. Misschien denk je wel, wat maken die paar producten meer of minder nou uit? Maar zo zit het niet. De som van alle kleine beetjes moeite kan tot grote veranderingen leiden. We hoeven niet allemaal überactivisten te zijn om een verschil te kunnen maken. Met een beetje gezond verstand, zelfbeheersing en daadkracht komen we er ook.